Ψυχώ(η σκηνή του μπάνιου)

Τριανταφυλλόπουλος,Νικολούλη,Χαρδαβέλας,Δρούζα,ρουφιανιά το μεσημέρι και δέ συμμαζέυεται.Κάθεται η κάθε πικραμένη νοικοκυρά την ώρα που σιδερώνει και χαζεύει με τις καφρίλες τους(και όταν λέω χαζεύει κυριολεκτώ).Γιατί πρέπει και αυτή να ξεχαστεί βρε αδερφέ.Να μήν σκέφτεται το ότι χρωστάνε στην τράπεζα τα δάνεια/κάρτες που πήραν για να αποκτήσουν και αυτοί ενα prestige(λέγε με νέο αυτοκίνητο)στην γειτονιά.Κάθεται και ασχολείται με το άν χωρισε η τάδε σκυλού που δεν έκανε τίποτα χρήσιμο στη μίζερη ζωούλα της γιατί απλά δε θέλει να ασχοληθεί με τα δικά της προβλήματα(δεν είναι trendy τα καθημερινά προβλήματα του ανώνυμου τηλεθεατή).Βλέπει όμως πώς ζεί και ο κόσμος οπότε απαιτεί και αυτή η κακομοίρα απο τον άντρα της,που την βγάζει δεν την βγάζει πλέον στο εργοστάσιο,ένα κοσμηματάκι,ενα ταξιδάκι,κατιτις άνθρωπέ μου,να νιώσει και αυτή λίγο την λάμψη της high society.Και νά οι τσακωμοί και να τα νεύρα και νά τα ψυχολογικά μετά,αν ο σύζυγος κάνει το λάθος να αντιδράσει σθεναρά.
Απο την άλλη έχεις τύπους στο στύλ του Χαρδαβέλα.Άλλη ιστορία εκεί.Ο άνθρωπος το έχει πιάσει το νόημα.Κάνουμε λοιπόν ένα πότ πουρί απο αρειανούς,βάζουμε λίγο θεολογία και δωδεκαθεισμό και είμαστε κομπλέ.Με καλεσμένους που λένε ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι εκείνη την ώρα ενημερώνουν το φιλομαθές κοινό.Δέν είναι αστείο.Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που παρακολουθούν Χαρδαβέλα είναι άτομα που θέλουν να βρούν κάτι άλλο.Κάτι που δέν θα τους απογοητεύσει όπως η θρησκεία.Ψάχνουν να βρούν μια σανίδα σωτηρίας,όπως αυτοι που τραβιούνται σε κάτι ασιατικού τύπου νεοφιλοσοφίες για να βρούν τη γαλήνη τους.
Μετά έχεις τις φραπελιές και τα πάσης φύσεως γιατροσόφια.Εκεί είναι το δράμα.Πουλάνε οι αλήτες ψεύτικες ελπίδες.Εκμεταλλεύονται τον πόνο του κάθε ανθρώπου να γίνει καλα.Γονείς με άρρωστα παιδιά κρέμονται απο τα χείλη αυτών των δολοφόνων.Δέν παίζει ρόλο η μόρφωση σε αυτά τα πράγματα.Όταν είσαι απελπισμένος δοκιμάζεις τα πάντα γιατι δέν χάνεις τίποτα.Δέν επεμβαίνει ο κύριος εισαγγελεύς..Άγνωσται αι βουλαί της δικαιοσύνης.
Οπότε κάτσε δικέ μου.Μην ασχολείσαι με την καθημερινότητα,μην αγχώνεσαι για το αύριο.Να!Την ακούς;Σε φωνάζει.."Έλα κοντά μου..Έτσι..Η τηλεόραση θα σε βοηθήσει,θα σε νανουρίσει.Μήν φοβασαι πιά.Όλα θα πάνε καλά.Εγώ μπορώ να σε κάνω να νιώθεις πάντα καλά.Δε θα σε ξυπνήσει κανείς.Έτσι,κοιμήσου,κοιμήσου αγγελούδι μου,κοιμήσου...Καληνύχτα..."